8 juli 2026
Tekst: Jody Martens
Over iets meer dan een week is het al zo ver: Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide reist af naar Kerkrade om voor de zevende keer deel te nemen aan het Wereld Muziek Concours (WMC). Een prachtige mijlpaal voor onze vereniging. Maar wist je dat onze WMC-geschiedenis al meer dan 70 jaar geleden begon?
Internationaal meten na landskampioenschappen

We gaan terug naar het jaar 1954: de tweede editie van het WMC in Kerkrade. Onder leiding van dirigent Mathieu Ruyters beleefde Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide een absolute glorietijd. Onze vereniging had net twee opeenvolgende landskampioenschappen op haar naam geschreven (een reeks die in 1954 zelfs zou worden uitgebreid naar drie op een rij!) De honger naar succes was groot en deze kans werd met beide handen aangegrepen om zich voor het eerst internationaal te meten.

Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide deed in 1954 mee in de allerhoogste divisie, destijds de Vaandeldivisie genoemd (vernoemd naar het vaandel dat de hoogst scorende vereniging zou ontvangen).
Een indrukwekkend programma werd ten gehore gebracht met onder andere het verplichte werk ‘Scenes Ecossaises‘ van G. de Roeck en het vrije werk ‘New Orleans‘ van Meindert Boekel.
De concurrentie bestond uit een groot aantal bekende korpsen uit binnen- en buitenland. In 1954 namen ook nog de bekende Mijnwerkerskorpsen van de Limburgse mijnen deel aan het WMC. Onder andere het Harmonie-orkest „Oranja Nassau Mijnen” o.l.v. M. Arbeel en het muziekcorps „Staatsmijn Emma” o.l.v. P. Stalmeier.
Een hoge score

Gerard Boedijn (Nederland) en
Frank Wright (Engeland) tijdens haar zware taak gedurende de concours-wedstrijd. Bron: herinneringsboekje WMC 1954. Fotografie: Fotopersbureau het Zuiden Maastricht
Het harde werken werd overtuigend beloond met een score van 100 punten. Dit leverde de fanfare een eerste prijs op in de concertwedstrijd. Destijds werkte de puntentelling anders. Ter vergelijking: de hoogst scorende Fanfare, Tienray’s Fanfare o.l.v. dirigent J. Dietz behaalde de hoogste score in de afdeling Fanfares binnen de vaandelafdeling met 105 punten, vijf punten verschil dus maar met onze score.
In 1954 was 120 punten de hoogst haalbare score in de Vaandelafdeling. Qua jurysysteem, puntentelling en de maximale score was er in 1954 in de basis geen verschil tussen de harmonieën en de fanfares. Beide bezettingen werden destijds langs exact dezelfde meetlat gelegd en streden dus niet tegen elkaar.
De opzet van het WMC was destijds strak uniform: of je nu een harmonieorkest of een fanfare was, je speelde in de Vaandelafdeling een verplicht werk en een keuzewerk. Beide stukken konden maximaal 60 punten opleveren, wat het totaal op 120 bracht.
Er werd dus per sectie een aparte wereldkampioen uitgeroepen. Zo kon in 1954 een harmonieorkest (zoals de Koninklijke Philharmonie Bocholtz) wereldkampioen worden in de sectie harmonie, terwijl een fanfare in haar eigen klassement met de hoogste eer en het WMC-vaandel ging strijken.
Hoewel de puntentelling (die 120 punten) gelijk was, lette de jury bij fanfares natuurlijk wel op de specifieke fanfareklank (het homogene kopergeluid met bugels) en bij harmonieën op de balans tussen hout, koper en slagwerk.
Kortom: het scoresysteem was identiek, maar de competitie was volledig gescheiden zodat appels niet met peren (of beter: houtblazers niet met bugels) werden vergeleken!

Geen Rodahal maar een houten concerttent
Het WMC werd in 1954 pas voor de tweede keer georganiseerd en het festivalterrein zag er nogal anders uit dan we vandaag de dag gewend zijn. Waar nu de vertrouwde Rodahal staat (geopend in 1961), schitterde toen een reusachtig, speciaal opgebouwde houten festivaltent op het Europaplein. In deze sfeervolle houten concertzaal, die plaats bood aan duizenden muziekliefhebbers, blies de Eendracht het publiek omver. Direct naast de houten concerthal stonden grote tijdelijke paviljoens waar destijds de populaire Handels- Industrie- en middenstandstentoonstelling gehouden werd.
Leuk om te weten is dat tijdens deze editie ook al Marswedstrijden werden gehouden op het Gemeentelijk Sportpark Kaalheide. Deze werden hier dit jaar voor het eerst gehouden omdat sinds 1953 de Zondagswet van kracht is en het maken van ‘niet noodzakelijk kabaal’ op zondag verboden is. Bezoekers keken hun ogen uit terwijl korpsen uit de hele wereld het Kerkraadse gras betraden. Hier is zelfs beeldmateriaal van gemaakt: https://www.youtube.com/watch?v=J1AbKm5Duv4.

Met deze rijke historie in onze achterzak reist de fanfare volgende week vol trots en gezonde spanning opnieuw af naar Kerkrade. We gaan op voor onze zevende deelname aan dit prachtige wereldwijd bekende festival. Een moment waarin we de traditie van muzikale topkwaliteit, die in 1954 werd ingezet, met veel eer en passie zullen voortzetten.

Bronvermelding:
- www.rodenet.nl
- Programmaboekje ‘Wereldmuziekconcours augustus 1954, druk N.V. de Zuid-Limburger, Kerkrade
- Herinneringsboekje WMC 1954 – Herinneringsalbum van foto’s welke verschenen in de GAZET VAN LIMBURG
- Foto’s: Fotopersbureau het Zuiden Maastricht.
- www.wmc.nl
- WMC – Wereld Muziek Concours | KerkradeWiki
